ისევ გაზაფხულდება,
სიყვარული ბრუნდება,
იმ დღეების სიჩუმე,
ხომ იცი არ ვირწმუნე.

ეს ამინდი მახსენებს,
სულ ყველაფერს თავიდან,
სიცივე არ მაშინებს,
რამდენი დრო გავიდა.

მე რასაც ვგრძნობდი
ეს სიტყვებია,
ყველაზე მთავარი
ეს წუთებია,
ეს სიტყვიებია,
ეს წუთებია.

ჩემი ფიქრები მხოლოდ ის არის,
რაც ამ სიმღერით მე შენ გითხარი
და აღარ მინდა მეტი სიტყვები,
დანარჩენს ალბათ თვითონ მიხვდები.

რა ვქნა თუ ისევ ჩქარა ძგერს გული,
და რეალობას გაურბის სული.
ამ გაზაფხულმა ისევ დამათრო,
და გამახსენა ჩუმი საღამო,
ჩუმი საღმო.

რა ჩქარა გარბის დრო,
მაგრამ სიმღერა რჩება.
რა ჩუმად მიდის დრო,
მაგრამ ოცნება გრძელდება.

რა ჩქარა გარბის დრო,
მაგრამ სიმღერა რჩება.
რა ჩუმად მიდის დრო,
მაგრამ ოცნება გრძელდება.

რა ჩქარა გარბის დრო,
მაგრამ სიმღერა რჩება.
რა ჩუმად მიდის დრო,
მაგრამ ოცნება გრძელდება.

რა ჩქარა გარბის დრო,
მაგრამ სიმღერა რჩება.
რა ჩუმად მიდის დრო,
მაგრამ ოცნება გრძელდება.