ახ ტურფავ, ტურფავ,
ნუთუ ვერა გრძნობ,
გადარეული დავიარები.

ახ ტურფავ, ტურფავ,
ნუთუ ვერა გრძნობ,
გადარეული დავიარები.

არც მასვენებენ, არც მიბრალებენ,
ეგ დასაღუპი შენი თვალები.
შენი, შენი, თვალები.

იქნებ ლამაზო შენ ქვის გული გაქვს,
რომ ასე მტანჯავ, არ გებრალები.

მე კი, ოხ მე კი, ცეცხლი მედება,
დამნაშავეა შენი თვალები,
შენი, შენი, თვალები.

ახ ტურფავ, ტურფავ,
ახ ტურფავ, ტურფავ,
ახ ტურფავ, ტურფავ.