ო, რომ შემეძლოს, თბილისის ღამეს,
შემოგახვევდი სახეზე ჩადრად,
რომ არასოდეს მშვენება შენი
ჩემს მეტს არავის არ დაენახა.

რომ არა მყავდეს შენში მოცილე
და მე გიცქერდე თვალებში მარტო,
რომ შენი გულის გრძნობის სინაზე,
ჩემს სიმღერაში გადმოვიხატო.

რომ არა მყავდეს შენში მოცილე
და მე გიცქერდე თვალებში მარტო,
რომ შენი გულის გრძნობის სინაზე,
ჩემს სიმღერაში გადმოვიხატო.

ეს ვარსკვლავები თვალებს მაგონებს,
თბილისს უმღერის გრძნობა ფარული,
ამ ხეივნებში დამრჩა ბავშვობა,
ის შემოდგომა და სიყვარული.

რომ არა მყავდეს შენში მოცილე
და მე გიცქერდე თვალებში მარტო,
რომ შენი გულის გრძნობის სინაზე,
ჩემს სიმღერაში გადმოვიხატო.

რომ არა მყავდეს შენში მოცილე
და მე გიცქერდე თვალებში მარტო,
რომ შენი გულის გრძნობის სინაზე,
ჩემს სიმღერაში გადმოვიხატო.