ნათიაო, ნათიაო,
გოგოვ რა დაგმართიაო,
წყალზე კოკა გაგტეხია,
ნატეხ-ნატეხ აგდიაო,
წყალში როგორ ლურჯად სჩანხარ,
გოგოვ, გოგოვ, ნათიაო.

თვალში ნამი ჩაგდგომია,
ცრემლით ივსებ ლამაზ თვალებს,
ნუ გგონია ვერვინ გხედავს,
რომ მიკიდებ ცეცხლის ალებს,
აიხედე, ნახე ვერხვი
რა ჩუმ-ჩუმად გითვალთვალებს.

ნუ გგონია ვერვინ გხედავს,
რომ მიკიდებ ცეცხლის ალებს,
აიხედე, ნახე ვერხვი
რა ჩუმ-ჩუმად გითვალთვალებს.

ასე იყო, ასე არის,
კოკა ტყდება, რჩება წყარო,
განა არ სჯობს ეგ ცრემლები
მაგ წყაროს წყალს გაატანო?
ნათიაო, ნათიაო,
გოგოვ, გოგოვ ნათიაო.