ქარი კვლავ არხევს ნაცნობ ლელიანს
და ბულბულები ისევ მღერიან,
კვლავ ძველებურად გველიან
ჩვენი ნაცნობი ვერხვები,
ჩვენ კი არასდროს აღარ შევხვდებით.
დღეს ჩვენი გზებიც დაშორდნენ,
დავშორდით ცივად, უხეშად
და მოგონება დამრჩა ნუგეშად.

გზა მშვიდობისა, კარგად მენახე,
თუ მოგენატრო, ნუ დამიძახებ.
რაც უკვე გაქრა, წავიდა,
ვეღარ დავიწყებ თავიდან,
არ დამიძახო, გესმის, არ მინდა.
განმეორება ძნელია,
თუმცა ვერხვებიც გველიან
და ბულბულები ისევ მღერიან.