ოთახში ძინავს ბებერ როილას,
სიზმარში ხედავს ბახს და გოიას,
მთვარე კი დარაჯობს,
უმზერს სარკმლიდან უდარდელად მზეს.
ოთახში დუმს ყველა საგანი,
მხოლოდ ჩვენ ორს გვახურავს საბანი
და მაინც ცივა, მითუმეტეს არც წვიმს,
არც თოვს, არც ქარია და ჩვენ.
ელიან, მელიან, გელიან.
მე მოვიგონე ქუჩა,
მე მოვიგონე სახლი,
მე მოვიგონე წვიმა
და გავიჩინე დარდი,
მე მოვიგონე სევდა
ჩემი მეგობარი სევდა.
ოთახში დუმს ყველა საგანი,
მხოლოდ ჩვენ ორს გვახურავს საბანი
და მაინც ცივა, მითუმეტეს არც წვიმს,
არც თოვს, არც ქარია და ჩვენ.
ელიან, მელიან, გელიან.
ამ სიმღერებს ელიან, მელიან, გელიან.
მე მოვიგონე ქუჩა,
მე მოვიგონე სახლი,
მე მოვიგონე წვიმა
და გავიჩინე დარდი,
მე მოვიგონე სევდა
ჩემი მეგობარი სევდა.
მე მოვიგონე ქუჩა,
მე მოვიგონე სახლი,
მე მოვიგონე წვიმა
და გავიჩინე დარდი,
მე მოვიგონე სევდა
ჩემი მეგობარი სევდა.
მე მოვიგონე!