შავ ღვინოში ალუბლები ბანაობენ,
ეგ ტუჩები დასალევად მენანება,
მე ბილიკებად ჩამოყრილი შენი თმები,
გზას მიბნევს და ეგ სიბრმავე მენატრება, მენატრება, მენატრება.
ფანჯრის რაფას დაეკიდა შემოდგომა,
გარეთ წვიმამ ნისლის ქოლგა დაიხურა,
ეს ამბორი, როგორც მთვარის ნაფეხური მაჩუქა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა.
შავ ღვინოში ალუბლები ბანაობენ,
ეგ ტუჩები დასალევად მენანება,
მე ბილიკებად ჩამოყრილი შენი თმები,
გზას მიბნევს და ეგ სიბრმავე მენატრება, მენატრება, მენატრება.
ფანჯრის რაფას დაეკიდა შემოდგომა,
გარეთ წვიმამ ნისლის ქოლგა დაიხურა,
ეს ამბორი, როგორც მთვარის ნაფეხური მაჩუქა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა,
მაჩუქა და კარი ჩუმად გაიხურა.